Strona główna
|
LEX OMEGA |
Zapraszamy do zapoznania się z naszą bogatą ofertą.
|
LEX SIGMA |
|
LEX GAMMA |
|
Prawo Europejskie |
|
KOMENTARZE |
|
Informator Prawno-Gospodarczy |
|
Polska Bibliografia Prawnicza |
|
Prawo Miejscowe |
NewsKiK
EUROPEJSKI PRZEGLĄD SĄDOWY
Europejski Przegląd Sądowy nr 9/2007, Na drodze do "Traktatu reformującego" UE - główne problemy proceduralne i instytucjonalne, Jan Barcz
U progu prezydencji niemieckiej rozważane były różne warianty kontynuowania reformy Unii Europejskiej w przypadku odrzucenia Traktatu konstytucyjnego. Punktem wyjścia dla wszelkich, poważnie rozważanych wariantów musiało być ich osadzenie w obowiązujących obecnie traktatach stanowiących Unię, a nie poszukiwanie "drogi pozatraktatowej". W tym ostatnim bowiem przypadku zostałaby otwarta droga do osłabienia Unii względnie w ogóle do fragmentacji procesu integracji europejskiej. Z drugiej strony istniała zasadniczo zgoda co do tego, że punktem wyjścia zakładanych reform ma pozostać pakiet uzgodniony w Traktacie konstytucyjnym. Był on bowiem rezultatem długotrwałych negocjacji w gronie państw członkowskich i stanowił rodzaj "wspólnego mianownika", określającego dziedziny możliwych reform ustrojowych UE. Zasadnie również wskazywano, że reformy ustrojowe proponowane w Traktacie konstytucyjnym stanowią tzw. Pakiet negocjacyjny, są wzajemnie mocno powiązane - "wyjęcie" jednego z problemów automatycznie "rozsznuruje" cały pakiet, prowadząc do rozpoczęcia kompleksowych, trudnych negocjacji.
Przyjęty podczas spotkania Rady Europejskiej 21-23.06.2007 r. Mandat Konferencji Międzyrządowej wytycza nie tylko drogę proceduralną reformy Unii, ale określa także substancję przyszłego traktatu rewizyjnego ("Traktatu reformującego"), przyjmując za punkt wyjścia obie wspomniane wyżej okoliczności. Ustalenia zawarte w Mandacie zostały poparte w opinii Komisji Europejskiej z 10.07.2007 r. oraz w opinii Parlamentu Europejskiego z 11.07.2007 r.
Jan Barcz podjął próbę analizy najważniejszych aspektów proceduralnych zamierzonej reformy oraz proponowanych modyfikacji w stosunku do rozwiązań zawartych w Traktacie konstytucyjnym.
Europejski Przegląd Sądowy nr 9/2007, Propozycje reform procedury pytań prejudycjalnych w obszarze wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, Adam Łazowski
W obecnym stanie prawnym nie można mówić o jednolitym mechanizmie pytań prejudycjalnych. W istocie, obok reżimu ogólnego, znajdującego podstawy prawne w art. 234 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (dalej jako TWE), na poziomie traktatowym mamy do czynienia z dwoma reżimami szczególnymi w obszarze wolności bezpieczeństwa i sprawiedliwości.
Celem rozważań Adama Łazowskiego jest przedstawienie w zarysie bieżącej debaty na temat ewentualnych modyfikacji mechanizmu pytań prejudycjalnych w zakresie, w jakim jest on stosowany w obszarze wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości Unii Europejskiej. Lektura omówionych przez autora propozycji Komisji Europejskiej oraz Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości skłania go do wielu refleksji - zarówno o charakterze ogólnym i szczegółowym.
Europejski Przegląd Sądowy nr 9/2007, Sądowy zakaz publikacji a europejskie standardy swobody wypowiedzi, Ireneusz C. Kamiński
Artykuł Ireneusza C. Kamińskiego stanowi próbę rekonstrukcji europejskiego standardu dotyczącego zakazu publikacji. Dokonuje on przeglądu rozwiązań prawnych państw naszego kontynentu oraz analizy orzecznictwa strasburskiego.
Polska praktyka dotycząca sądowego zakazu publikacji stanowi od kilku lat przedmiot stałej krytyki dziennikarzy oraz organizacji pozarządowych, takich jak Fundacja Helsińska czy Centrum Monitoringu Wolności Prasy. Regularnie powraca pytanie o zgodność polskiego prawa, a właściwie polskiej praktyki prawnej, ze standardami właściwymi współczesnemu demokratycznemu państwu. Oczywiście inaczej należy podejść do zakazu publikacji będącego właściwą sankcją prawną, a inaczej do zakazu tymczasowego, który stanowi środek procesowy zabezpieczający główne roszczenie. Autor uważa jednak, że tymczasowy zakaz może zostać potraktowany jako samodzielna ingerencja w swobodę wypowiedzi. Nie trzeba zatem czekać na ostateczne, merytoryczne rozstrzygnięcie w głównej sprawie, by zakwestionować zakaz w Trybunale. Wymóg wyczerpania drogi krajowej, stanowiący warunek wniesienia skargi, obejmowałby jedynie procedury odwoławcze (wniesienie zażalenia) w odniesieniu do zarządzenia o tymczasowym zakazie.
PAŃSTWO I PRAWO
Państwo i Prawo nr 8/2007, O nowy kształt prokuratury w Polsce, Andrzej Gaberle
Andrzej Gaberle przedstawia szereg tez, z kontrowersji których zdaje sobie całkowicie sprawę, tym bardziej część z problemów jedynie sygnalizuje. Autor zaczyna wręcz od postawienia generalnego pytania, czy dalsze istnienie prokuratury jest nadal uzasadnione. Podkreśla, że powoływanie się na to, że żadne z europejskich państw nie zlikwidowało tej instytucji, nie jest zadowalającą odpowiedzią; instytucje zakorzenione w dominującym w Europie porządku prawnym mogą bowiem trwać siłą bezwładności, nie zaś z rzeczywistej potrzeby. W Polsce prokuratura nie znalazła miejsca w Konstytucji, co można odczytywać jako przypisanie jej podrzędnej roli w systemie organów władzy państwowej, powołano za to wiele instytucji zdolnych do przejęcia jej zadań.
Do opublikowania tak kontrowersyjnych rozwiązań skłania Andrzeja Gaberle przekonanie o potrzebie gruntownej reformy prokuratury w Polsce. Dyskusja nad jej przyszłym kształtem jest więc - zdaniem autora - sprawą pilną. Nie jest przy tym najważniejsze, czy prokuratura znajdzie się w Konstytucji, lecz to, w jaki sposób i w jakim zakresie zapewnić jej niezależność działania. Prokuratura uzależniona od władzy wykonawczej, tak jak obecnie w Polsce, nie jest bowiem zdolna do pełnienia funkcji, które powinna pełnić w demokratycznym państwie prawnym.
Państwo i Prawo nr 8/2007, Pojęcie środka odurzającego (w rozumieniu art. 178a k.k.) - glosa do uchwały z 27.02.2007 r. (I KZP 36/06), Ryszard A. Stefański
Glosowana uchwała Sądu Najwyższego, w której sąd stwierdził, że "pojęcie środka odurzającego w rozumieniu art. 178a k.k. obejmuje nie tylko środki odurzające wskazane w ustawie z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, lecz również inne substancje pochodzenia naturalnego lub syntetycznego, działające na ośrodkowy układ nerwowy, których użycie powoduje obniżenie sprawności w zakresie kierowania pojazdem", dotyczy jednego z trudniejszych problemów praktycznych, jakim jest stan pod wpływem środka odurzającego. Ogranicza się jednak - zgodnie z zakresem przedmiotowym zagadnienia prawnego przedstawionego do rozstrzygnięcia Sądowi Najwyższemu - do wyjaśnienia jednej kwestii związanej z tym pojęciem, a mianowicie do określenia, co należy rozumieć pod pojęciem środka odurzającego.
Jest to zagadnienie sporne w doktrynie i dobrze się stało, że zajął się nim Sąd Najwyższy, tym bardziej, że zdaniem autora sąd dokonał wykładni zasługującej na aprobatę.
Państwo i Prawo nr 8/2007, Pojęcie warunków przekazania gospodarstwa rolnego - glosa do wyroku NSA z 23.05.2006 r. (II OSK 84/05), Dorota Milanowska
Glosowany wyrok dotyczył warunków uzyskania renty strukturalnej określonych w § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 30.04.2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich. NSA starał się rozstrzygnąć wątpliwości interpretacyjne dotyczące realizacji warunku przekazania gospodarstwa rolnego, a dokładnie momentu dokonania tej czynności rozporządzającej.
Rolnikowi odmówiono przyznania renty strukturalnej. Z akt sprawy wynikało, że skarżący, nie czekając na wydanie postanowienia w przedmiocie spełnienia warunków do uzyskania renty w myśl § 20 ust. 4, wyzbył się użytków rolnych 14 dnia po dacie złożenia wniosku. WSA w Białymstoku podtrzymał argumentację niższych instancji i odmówił przyznania renty strukturalnej, wskazując na brak spełnienia przesłanki z § 20 ust. 4, dotyczącej posiadania gospodarstwa rolnego.
NSA uchylił wyrok białostockiego WSA w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W kwestiach warunków materialnych teza zaproponowana przez NSA nie może jednak - zdaniem Doroty Milanowskiej - zasługiwać na pełną aprobatę, jako że zawiera zbyt jednostronne podejście do instytucji rent strukturalnych. W uzasadnieniu wyroku NSA pomija całkowicie osobę przejmującą przedmiotowe grunty rolne.
PRAWO FINANSOWE, PRAWO PODATKOWE, PRAWO BILANSOWE
Przegląd Podatkowy nr 9/2007, Wewnątrzwspólnotowe transakcje łańcuchowe, Renata Pięta, Sabina Sampławska
- Jakie są etapy ustalania zakresu opodatkowania każdej dostawy?
- Ile dostaw wewnątrzwspólnotowych może wystąpić w ramach wewnątrzwspólnotowego przemieszczania towarów?
- Czy na tle polskich regulacji VAT wyrok w sprawie EMAG zmienia dotychczasową praktykę rozliczania dostaw w łańcuchu?
- Ile dostaw wewnątrzwspólnotowych może wystąpić w ramach wewnątrzwspólnotowego przemieszczania towarów?
- Czy na tle polskich regulacji VAT wyrok w sprawie EMAG zmienia dotychczasową praktykę rozliczania dostaw w łańcuchu?
Przegląd Podatkowy nr 9/2007, Podatkowe konsekwencje zawarcia umowy pożyczki (2), Adam Mariański, Dariusz Strzelec
- Czy charakter zawartej umowy pożyczki ma znaczenie dla powstanie obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych?
- Kiedy ma zastosowanie sankcyjna 20% stawka podatku?
- Jakie pożyczki mogą być zwolnione z podatku od czynności cywilnoprawnych?
- W jaki sposób opodatkowane są pożyczki udzielane przez wspólników spółki?
- Kiedy ma zastosowanie sankcyjna 20% stawka podatku?
- Jakie pożyczki mogą być zwolnione z podatku od czynności cywilnoprawnych?
- W jaki sposób opodatkowane są pożyczki udzielane przez wspólników spółki?
Przegląd Podatkowy nr 9/2007, Handel emisjami CO2 - aspekty podatkowe, Izabela Bednarz, Michał Zwyrtek
- Jakie są podstawy prawne do utworzenia rynku handlu emisjami CO2?
- Czym jest prawo do emisji?
- W jakich sytuacjach zbycie uprawnień do emisji nie spowoduje powstanie obowiązku zapłaty VAT?
- Kiedy mamy do czynienia z powstaniem przychodu do opodatkowania w przypadku handlu emisjami CO2?
- Czym jest prawo do emisji?
- W jakich sytuacjach zbycie uprawnień do emisji nie spowoduje powstanie obowiązku zapłaty VAT?
- Kiedy mamy do czynienia z powstaniem przychodu do opodatkowania w przypadku handlu emisjami CO2?
Przegląd Podatkowy nr 9/2007, Współmierność przychodów i kosztów w prawie bilansowym i podatkowym (1), Tadeusz Waślicki
- Co oznacza pojęcie współmierności przychodów i kosztów na gruncie ustawy o rachunkowości?
- Które nadrzędne zasady rachunkowości mają istotny wpływ na ustalenie wyniku finansowego?
- Jaka jest definicja przychodów i kosztów w prawie bilansowym?
- Czy praktyka polskich jednostek stosujących przepisy o rachunkowości w odniesieniu do rozliczeń międzyokresowych biernych jest jednorodna?
- Które nadrzędne zasady rachunkowości mają istotny wpływ na ustalenie wyniku finansowego?
- Jaka jest definicja przychodów i kosztów w prawie bilansowym?
- Czy praktyka polskich jednostek stosujących przepisy o rachunkowości w odniesieniu do rozliczeń międzyokresowych biernych jest jednorodna?
PRAWO HANDLOWE, PRAWO CYWILNE
Przegląd Prawa Handlowego nr 9/2007, Transgraniczne łączenie się spółek, Piotr Pinior
Już tylko niespełna trzy miesiące zostały ustawodawcy na wprowadzenie przepisów prawnych, wykonawczych i administracyjnych, niezbędnych dla wykonania postanowień dyrektywy nr 2005/56/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie transgranicznego łączenia się spółek kapitałowych. Dyrektywa ta została uchwalona 26.10.2005 r. Dyrektywa stanowi instrument harmonizacji przepisów prawa narodowego. Wiąże państwa członkowskie, które powinny dokonać jej implementacji w przepisach prawa krajowego. Wydane na jej podstawie przepisy zachowują swój narodowy charakter i powinny zawierać taką samą zasadniczą jej treść, służąc realizacji celu dyrektywy.
Termin wywiązania się przez państwa członkowskie z tego obowiązku mija 15.12.2007 r.
Wśród celów, które przyświecały ustawodawcy europejskiemu przy tworzeniu dyrektywy dotyczącej transgranicznego połączenia spółek, określonych w preambule do tej dyrektywy, należy wskazać potrzebę współpracy i konsolidacji spółek kapitałowych z różnych państw członkowskich, pokonanie licznych trudności natury prawnej i administracyjnej w trakcie procedury połączeń supranarodowych, zakończenie tworzenia i umożliwienie funkcjonowania jednolitego rynku.
Piotr Pinior analizuje między innymi cele regulacji fuzji oraz przesłanki podmiotowe dopuszczalności połączeń transgranicznych. Omawia również sposoby oraz procedurę połączenia, wskazując także na skutki, jakie za sobą niosą.
Przegląd Prawa Handlowego nr 9/2007, Nabycie prawa do nazwy jako przeszkoda w rejestracji znaku towarowego, Marcin Trzebiatowski
Kwestia pierwszeństwa prawa do nazwy przedsiębiorstwa powstaje zazwyczaj w razie sporu o unieważnienie albo już o udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy. Osoba trzecia, wnosząca o unieważnienie albo odmowę udzielenia takiego prawa, twierdzi wówczas na podstawie przepisów prawa własności przemysłowej (lub ustawy o znakach towarowych), że uprawniony z rejestracji lub zgłaszający znak towarowy nie powinien uzyskać rejestracji z uwagi na przeszkodę w jej udzieleniu. Przeszkoda ta ma wynikać z wcześniejszego wobec daty pierwszeństwa do znaku towarowego prawa tej osoby do nazwy przedsiębiorstwa z art. 5 u.z.n.k. jako prawa podmiotowego (osobistego lub majątkowego). W orzecznictwie pojawiają się jednak rozbieżności w ocenie powstania prawa do nazwy, określonego w art. 5 u.z.n.k. Mają one istotne znaczenie praktyczne. Wspomniane prawo stanowi przeszkodę w ochronie na rzecz innego przedsiębiorcy podobnego oznaczenia, zwłaszcza znaku towarowego. Przedmiotem wątpliwości jest w szczególności sam sposób używania nazwy jako warunek nabycia do niej prawa podmiotowego i zarazem pierwszeństwa względem praw osób trzecich.
Przegląd Prawa Handlowego nr 9/2007, Podatkowe przesłanki transformacji formalnoprawnej spółek handlowych, Marek Barowicz
Zgodnie z art. 491-584 k.s.h., spółki prawa handlowego, czyli spółki osobowe (spółka jawna, partnerska, komandytowa i komandytowo-akcyjna) oraz kapitałowe (spółka z ograniczoną odpowiedzialnością i akcyjna) mogą się łączyć, dzielić lub przekształcać między sobą na linii spółka osobowa - spółka kapitałowa (spółka kapitałowa - spółka osobowa) lub w ramach poszczególnych grup. Skutkiem transformacji spółek jest ustanie bytu prawnego dotychczasowych i powstanie odrębnych podmiotów gospodarczych. Proces ten regulowany jest przepisami prawa gospodarczego (prywatnego i publicznego).
Zasadniczym celem transformacji jest wzrost konkurencyjności nowo powstałych spółek w zmiennym otoczeniu, co przekłada się bezpośrednio na ich przetrwanie i dalszy rozwój. Tak przeprowadzona sanacja ekonomiczna ma w założeniu przyczynić się, poprzez generowanie wyższych wyników finansowych oraz rotację gotówki, do wzrostu wartości przedsiębiorstw.
Marek Barowicz przedstawia zasady, tryby i skutki podatkowe transformacji spółek handlowych.
Przegląd Prawa Handlowego nr 9/2007, Szkoda poniesiona przez spółkę akcyjną a szkoda poniesiona przez akcjonariusza w świetle przepisów kodeksu spółek handlowych i kodeksu cywilnego - polemika, Maciej Kaliński
W majowym numerze Przeglądu Prawa Handlowego został opublikowany artykuł A. Chłopeckiego dotyczący relacji pomiędzy szkodą poniesioną przez spółkę akcyjną a szkodą poniesioną przez akcjonariusza w świetle przepisów kodeksu spółek handlowych i kodeksu cywilnego. Zasadniczą tezą bronioną przez A. Chłopeckiego było to, iż obniżenie wartości akcji w konsekwencji szkody poniesionej przez spółkę w jej majątku stanowi bezpośrednią szkodę akcjonariusza, któremu służy w związku z tym roszczenie odszkodowawcze od sprawcy. Problem bezpośredniości szkody autor rozpatruje na płaszczyźnie adekwatnego związku przyczynowego (spadek wartości akcji jest normalnym skutkiem spadku wartości majątku spółki). Odrzuca przy tym pojęcie "szkody pośredniej", jako pozbawione uzasadnienia w przepisach kodeksu cywilnego i kodeksu spółek handlowych, podkreślając, że argumenty natury systemowej i celowościowej nie mogą przeważać nad argumentami wynikającymi z wykładni systemowej.
Mimo pewnej atrakcyjności związanej z ochroną akcjonariusza, tak sformułowana teza wzbudziła jednak wątpliwości. We wrześniowym numerze PPH prezentujemy dwie polemiki - Maciej Kalińskiego oraz Marcin Olechowskiego - odnoszące się do tez i poglądów zaprezentowanych w tej sprawie przez A. Chłopeckiego.
WYJAŚNIENIA PRAKTYCZNE
Przegląd Podatkowy nr 9/2007, Podatek od towarów i usług. Rozliczenie VAT z tytułu importu usług - obowiązek podatkowy, kurs wymiany, odliczenie podatku naliczonego, Adam Czekalski
Podpisałem umowę na zakup usług informatycznych z zagraniczną spółką. Wykonawca usługi jest podatnikiem podatku od wartości dodanej z terytorium Unii Europejskiej (nie jest podatnikiem VAT dla celów VAT w Polsce). Usługi są rozliczane w dwojaki sposób (w zależności od ich charakteru): ryczałtowo na koniec miesiąca lub kwartalnie ze zmienną kwotą wynagrodzenia - kwota wynika z ilości przepracowanych godzin). Wątpliwości dotyczą terminu w jakim mam dokonać rozliczenia VAT z urzędem skarbowym (zarówno podatek naliczony jak i należny). Kontrahent wystawia faktury z kilkutygodniowym opóźnieniem, po zakończeniu danego okresu rozliczeniowego. Czy obowiązek podatkowy w takim przypadku powstaje z chwilą wystawienia faktury przez zagranicznego kontrahenta, faktury wewnętrznej przez moją firmę czy też z upływem przyjętego okresu rozliczeniowego? Z jaką datą mam prawidłowo dokonać przeliczenia waluty obcej (EURO) na złote? Według kursu z dnia wystawienia faktury wystawionej przez zagranicznego kontrahenta, z dnia faktycznej zapłaty czy też wystawienia faktury wewnętrznej?
W przypadku objętym zapytaniem występuje import usług. W tym miejscu należy odwołać się do postanowień art. 27 ust. 3-4 ustawy o VAT. Zgodnie z ww. przepisami, w przypadku świadczenia m.in. usług informatycznych miejscem ich wykonywania - w rozumieniu przepisów ustawy o VAT - jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego dana usługa jest świadczona. Jednocześnie w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności, decyduje stały adres lub miejsce zamieszkania nabywcy. Taka konstrukcja oznacza, że podatnikiem zobowiązanym do rozliczenia VAT jest podatnik będący nabywcą usług świadczonych przez podatników posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu na terytorium Polski. Obowiązek podatkowy w zakresie VAT w odniesieniu do importu usług powstaje na analogicznych zasadach jak w przypadku czynności dokonywanych na terytorium kraju, tj. z chwilą wykonania czynności (wystawienia faktury przez zagranicznego kontrahenta) nie później niż 7 dni licząc od dnia wykonania usługi. Przepis ten stosuje się odpowiednio do faktur z tytułu częściowego wykonania usługi.
Fakt niewystawienia faktury przez zagranicznego kontrahenta w terminach umożliwiających rozpoznanie obowiązku podatkowego skutkuje tym, że obowiązek rozliczenia VAT powstaje w ostatnim dniu przyjętego okresu rozliczeniowego (tj. miesiąc lub kwartał). Również fakt wystawienia przez Państwa w późniejszym terminie faktury wewnętrznej (na podstawie faktury otrzymanej od zagranicznego wykonawcy) nie determinuje powstania obowiązku podatkowego w VAT. Wystawienie faktury w takiej sytuacji ma jedynie charakter czynności technicznej, niezbędnej dla wykazania kwoty podatku VAT. Podstawą opodatkowania będzie w takim przypadku kwota wynikająca z umowy (ryczałtowo - w przypadku miesiąca lub kwartalnie według przez Państwa wyliczeń liczny godzin usług świadczonych przez wykonawcę).
Zasady dokonywania przeliczeń walut obcych są uregulowane w przepisach wykonawczych do ustawy o VAT. Co do zasady kwoty wyrażone w walucie obcej wykazane na fakturze (wystawionej przez zagranicznego kontrahenta) przelicza się na złote według ogłoszonego przez NBP średniego kursu waluty obcej na dzień wystawienia faktury. Natomiast w przypadku objętym zapytaniem, należy stosować regułę, w myśl której w przypadku niewystawienia faktury w terminie, kwoty wyrażone w walucie obcej przelicza się na złote według wyliczonego i ogłoszonego przez NBP średniego kursu waluty obcej na dzień powstania obowiązku podatkowego (na koniec danego miesiąca - odp. kwartału). W przypadku, gdy obowiązek podatkowy powstaje w dniu, w którym NBP nie ogłosił kursu danej waluty, do przeliczenia należy stosować kurs wymiany ostatnio wyliczony i ogłoszony.
W Państwa przypadku kurs waluty powinien być przyjęty dla ostatniego dnia danego okresu rozliczeniowego (taki kurs wymiany powinien być przyjęty w wystawionej fakturze wewnętrznej). Faktura wewnętrzna powinna być wystawiona w terminie 7 dni od dnia zakończenia danego okresu rozliczeniowego. Jeżeli faktura jest wystawiona w późniejszym terminie, należy dokonać korekty podatku należnego i ująć kwotę podatku wynikającą z takiej faktury w deklaracji za właściwy miesiąc.
Fakt wystawienia przez kontrahenta zagranicznego faktury w powyższym terminie - nie ma co do zasady - znaczenia dla kursu wymiany waluty obcej i powstania obowiązku podatkowego. Jedynie w przypadku - gdy faktura wystawiona przez wykonawcę w odniesieniu do zmiennej kwoty wynagrodzenia zawiera inną kwotę niż wyliczona przez Państwa - należy wystawić fakturę korygującą wewnętrzną do uprzednio wystawionego dokumentu. W zależności od przypadku, będzie to kwota podwyższenia lub obniżenia kwoty należnego VAT. Kurs wymiany należy przyjąć z kursu przyjętego w pierwotnej fakturze wewnętrznej. Potwierdza to również orzecznictwo sądów administracyjnych (np. wyrok WSA a Warszawie z dnia 28 września 2005 r., III SA/Wa 1665/2005).
W zakresie odliczenia podatku naliczonego przyjęto założenie, że nabyte usługi informatyczne służą Państwu do wykonywania czynności opodatkowanych VAT. Kwotę podatku naliczonego podlegającego odliczeniu stanowi kwota podatku należnego z tytułu importu usług. Kwota odliczenia będzie wynikać z wystawionej przez Państwa faktury wewnętrznej. Prawo do odliczenia powstaje w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy w podatku należnym. Fakt, że faktura wewnętrzna jest wystawiona z opóźnieniem nie ogranicza prawa podatnika do odliczenia VAT. Kwota naliczonego VAT jest równa kwocie podatku należnego, co powoduje że podatnik nie ponosi ciężaru ekonomicznego VAT. Jeżeli podatnik nie dokona odliczenia VAT w powyższym terminie, może dokonać tego odliczenia za następny okres rozliczeniowy. Jeżeli faktura wewnętrzna jest wystawiona ze znacznym opóźnieniem, w takim przypadku, w celu odliczenia VAT należy złożyć korektę deklaracji podatkowej. Zgodnie z ustawą o VAT podatnik może dokonać obniżenia kwoty podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego.
Reasumując, fakt wystawienia przez zagranicznego kontrahenta faktury z opóźnieniem, nie przesuwa terminu rozpoznania obowiązku podatkowego w VAT. W takim przypadku obowiązek podatkowy powstaje z upływem przyjętego w umowie okresu rozliczeniowego (miesięcznego lub kwartalnego). Prawo do odliczenia VAT powstaje w tym sam momencie, kiedy powstaje obowiązek rozliczenia należnego VAT. W sprawie objętej zapytaniem, należy przyjąć kurs waluty z ostatniego dnia przyjętego okresu rozliczeniowego w umowie. Fakt wystawienia faktury wewnętrznej w późniejszym nie powoduje zmian w tym zakresie.
Podstawa prawna: art. 19 ust. 19, art. 27 ust. 3-4, art. 86 ust. 2 pkt 4, ust. 10 pkt 2, ust. 11, ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.); § 37 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 z późn. zm.)
Szukasz więcej informacji:
- Europejski Przegląd Sądowy (poszczególne numery)
- Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach
- Przegląd Prawa Handlowego (poszczególne numery)
