Na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 23 listopada 1990 r. o łączności (Dz. U. z 1995 r. Nr 117, poz. 564, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 43, poz. 272, Nr 88, poz. 554, Nr 106, poz. 675, Nr 121, poz. 770 i Nr 137, poz. 926, z 1998 r. Nr 137, poz. 887 i Nr 150, poz. 984 oraz z 1999 r. Nr 47, poz. 461) zarządza się, co następuje:

§ 1. Ustala się plan numeracji krajowej dla telekomunikacyjnej sieci użytku publicznego w Rzeczypospolitej Polskiej jako system numeracji zapewniający operatorom sieci użytku publicznego oraz operatorom sieci z nią współpracujących, użytkownikom sieci, a także operatorom usług świadczonych za jej pomocą realizację połączeń telefonicznych, przy czym:

§ 2. Traci moc zarządzenie Ministra Łączności z dnia 28 czerwca 1996 r. w sprawie planu numeracji krajowej (Monitor Polski Nr 42, poz. 407).

§ 3. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1. 1. Plan numeracji krajowej, zwany dalej "PNK-TF", dla telekomunikacyjnej sieci użytku publicznego jest to ustalony w Rzeczypospolitej Polskiej system numeracji zapewniający realizację połączeń telefonicznych.

1. 2. PNK-TF dotyczy publicznej komutowanej sieci telefonicznej, zwanej dalej "siecią PSTN" (Public Switched Telephone Network), publicznej sieci radiokomunikacji ruchomej lądowej, zwanej dalej "siecią PLMN" (Public Land Mobile Network), sieci przywoławczych i innych sieci i usług współpracujących z siecią PSTN lub z sieci PSTN osiąganych.

1. 3. PNK-TF w szczególności definiuje elementy sieci PSTN, określa rodzaje połączeń realizowanych w tej sieci, definiuje elementy numeracji, ustala formaty numerów i schematy wybierania oraz określa rezerwy numeracyjne, a także planowane kierunki modernizacji sieci i zmian numeracji.

2. 1. Strefa numeracyjna, zwana dalej "SN", jest to część obszaru kraju będąca częścią sieci PSTN, charakteryzująca się następującymi cechami:

2. 2. Tymczasowy obszar numeracyjny, zwany dalej "TON" - jest to wydzielony obszar, stanowiący część SN, któremu przyporządkowany jest tymczasowy numer kierunkowy "TNK", określony w pkt 7.1.7; na obszarach TON abonenci realizują połączenia automatyczne wybierające NST; połączenia pomiędzy abonentami należącymi do różnych TON lub SN realizowane są poprzez wybranie numeru krajowego.

2. 3. Okręg telefoniczny, zwany dalej "OT", jest to obszar stanowiący część obszaru określonej SN, charakteryzujący się następującymi cechami:

2. 4. Sieć miejscowa, zwana dalej "SM", jest podstawową jednostką w strukturze strefowej sieci PSTN, spełniającą następujące warunki:

2. 5. Sieć lokalna, zwana dalej "SLOK", jest to sieć obejmująca zbiór stacji telefonicznych i jedną centralę telefoniczną, do której te stacje są dołączone i przez nią obsługiwane; określenie SLOK stosuje się również do innych sieci telefonicznych nie wchodzących w skład sieci PSTN, ale z siecią PSTN współpracujących lub częściowo przez sieć PSTN obsługiwanych, w szczególności: sieci wewnętrzne, sieci przywoławcze, sieci dyspozytorskie.

3. 1. Sieć PSTN umożliwia realizację następujących rodzajów połączeń:

4. 1. Centrala telefoniczna jest to zespół urządzeń służących do zestawiania (komutacji) połączeń pomiędzy dowolnymi dwoma punktami, do których dołączone są łącza telefoniczne abonenckie i międzycentralowe; centrala realizuje ponadto dodatkowe funkcje, w szczególności taryfikacji połączeń, badaniowe, nadzoru łączy i urządzeń.

4. 2. Centrala miejscowa, zwana dalej "CM", jest to centrala, do której dołączone są stacje telefoniczne za pośrednictwem łączy abonenckich oraz inne współpracujące centrale za pośrednictwem łączy międzycentralowych; w zależności od funkcji, jaką CM spełnia w sieci miejscowej, rozróżnia się dwa rodzaje CM:

4. 3. Automatyczna centrala międzystrefowa, zwana dalej "ACMS", jest to centrala realizująca ruch międzystrefowy automatyczny i półautomatyczny oraz ruch międzynarodowy przy współpracy z centralą międzynarodową; w zależności od funkcji spełnianej w sieci PSTN rozróżnia się ACMS:

4. 4. Automatyczna centrala międzynarodowa, zwana dalej "EMNA", jest to centrala realizująca ruch pomiędzy siecią PSTN w Polsce a sieciami PSTN w innych krajach.

5. 1. Obsługę międzynarodowego ruchu automatycznego i półautomatycznego realizuje się za pośrednictwem 3 central EMNA zlokalizowanych w Katowicach, Poznaniu i Warszawie.

5. 2. Każdej z central przyporządkowany jest obszar obsługi określony pierwszą cyfrą WSN w następujący sposób:

5. 3. Centrala EMNA-Warszawa pełni funkcje centrali głównej w odniesieniu do strumieni ruchu z krajów i do krajów, które nie posiadają wiązek łączy do pozostałych central EMNA w Polsce.

5. 4. Centrala EMNA-Warszawa, realizująca ruch ze wszystkimi krajami świata, pełni funkcje drogi drugiego wyboru dla ruchu wychodzącego z obszarów i przychodzącego do obszarów obsługiwanych przez EMNA-Katowice i EMNA-Poznań.

6. 1. Struktura sieci PSTN określona jest w tablicach: T1-1/1 i T2-1/1 oraz w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

6. 2. Modernizacja sieci PSTN powinna zapewnić osiągnięcie stanu charakteryzującego się następującymi cechami:

6. 3. W celu zapewnienia przejścia ze stanu istniejącego do stanu określonego w pkt 6.2 ustala się następujące działania:

6. 4. W celu zwiększenia pojemności numeracyjnej sieci PSTN oraz ujednolicenia formatu wybierania - w przyszłości przewiduje się:

7. 1. Definicje elementów numeracji

7.1.1. Prefiks krajowy jest to cyfra lub kombinacja cyfr wybieranych przez abonenta w celu przejścia z numeracji strefowej na poziom numeracji krajowej (w sieci PSTN RP - cyfra "0").

7.1.2. Prefiks międzynarodowy jest to cyfra lub kombinacja cyfr, które wybiera się w celu przejścia z poziomu numeracji krajowej na poziom numeracji międzynarodowej; w sieci PSTN krajowej są to cyfry "0 » 0" , przy czym znak po pierwszym "0" jest to tak zwany drugi sygnał zgłoszenia.

7.1.3. Wskaźnik strefy numeracyjnej, zwany dalej "WSN", (zwany także numerem kierunkowym) jest to kombinacja dwóch cyfr (AB) przyporządkowana strefie numeracyjnej, wyróżniająca daną SN w sieci krajowej PSTN.

7.1.4. Wyróżnik sieci, zwany dalej "WS", jest to kombinacja dwóch cyfr wyróżniająca sieć lub usługę, z tym że w PNK-TF oznaczany jest również jako: WST, WSPK, WSI.

7.1.5. Kod dostępu do usługi, zwany dalej "KD", jest to kombinacja cyfr wyróżniająca określony rodzaj usług.

7.1.6. Kod identyfikacji usługodawcy, zwany dalej "KI", jest to kombinacja cyfr wyróżniająca usługodawcę.

7.1.7. Tymczasowy numer kierunkowy, zwany dalej "TNK", jest to kombinacja trzech cyfr przyporządkowana tymczasowemu obszarowi numeracyjnemu "TON", który stanowi część obszaru SN. TNK spełnia w numeracji krajowej taką samą funkcję jak WSN.

7.1.8. Numer międzynarodowy, zwany dalej "INA" lub "ISN", jest to numer identyfikujący kraj i abonenta żądanego w innym kraju, który należy wybrać po prefiksie międzynarodowym w celu osiągnięcia abonenta żądanego.

7.1.9. Numer krajowy, zwany dalej "KNA", jest to kombinacja cyfr zawierająca WSN lub WS oraz numer abonenta żądanego lub usługi, którą należy wybrać w sieci krajowej po prefiksie krajowym w celu osiągnięcia abonenta lub konkretnej usługi.

7.1.10. Numer strefowy, zwany dalej "NST", jest to numer identyfikujący abonenta lub usługę w strefie numeracyjnej, który należy wybrać po usłyszeniu sygnału zgłoszenia centrali miejscowej.

7.1.11. Numer lokalny, zwany dalej "NLOK", jest to numer identyfikujący abonenta w sieci lokalnej, który należy wybrać w celu realizacji połączenia wewnątrz sieci lub który należy wybrać po wcześniejszym wybraniu cyfr określających daną sieć.

7.2. Formaty numerów i schematy wybierania

7.2.1. Numer międzynarodowy

7.2.2. Numer krajowy

7.2.3. Numer strefowy

7.3. Numeracja w sieci KOMERTEL.

7.3.1. Ustala się format numeru NASW abonenta sieci KOMERTEL:

7.3.2. Określa się schematy wybierania:

7.4. Numeracja AUS - jest to numeracja przeznaczona dla usług świadczonych abonentom sieci PSTN oraz innych sieci współpracujących z siecią PSTN; abonenckie usługi specjalne AUS osiągane są w numeracji skróconej i polegają na przyjmowaniu i przekazywaniu od i do abonentów różnych zleceń, informacji oraz przyjmowaniu wywołań alarmowych dotyczących wypadków i innych zagrożeń.

7.4.1. Ustala się formaty numerów AUS:

7.4.2. Określa się następujące schematy wybierania AUS:

7.5. Numeracja w sieciach telefonii ruchomej lądowej PLMN (Public Land Mobile Network).

7.5.1. Ustala się następujące formaty numeru abonenta sieci PLMN:

7.5.2. Określa się schematy wybierania:

7.6. Numeracja sieci przywoławczych z dostępem do sieci bez wybierania numeru abonenta sieci przywoławczej lub z wybieraniem numeru abonenta.

7.6.1. Dostęp do sieci przywoławczych bez wybierania numeru abonenta sieci przywoławczych jest to dostęp, w którym abonent sieci PSTN uzyskuje połączenie do urządzeń centrali przywoławczej, zwanej dalej "ACP", po wybraniu tylko numeru dostępowego, zwanego dalej "NDSP", i może nadać numer NASP abonenta w sieci przywoławczej w sygnalizacji DTMF przekazywany poza numeracją sieci PSTN lub poczekać na zgłoszenie się obsługi ACP i przekazać odpowiednie zlecenie; system ten jest nazywany systemem dostępu A.

7.6.2. Dostęp do sieci przywoławczych z wybieraniem numeru abonenta centrali przywoławczej jest to dostęp, w którym abonent sieci PSTN wybiera numer krajowy abonenta sieci przywoławczej NASP i następnie przekazuje informacje w odpowiedniej postaci (głosem lub znakami w sygnalizacji DTMF); system ten jest nazywany systemem dostępu B.

7.6.3. Ustala się format numeru dostępu do sieci przywoławczej krajowej SPK w systemie A:

7.6.4. Określa się schemat wybierania numeru dostępu do SPK:

7.6.5. Ustala się format numeru abonenta SPK w systemie B:

7.6.6. Określa się schemat wybierania numeru abonenta SPK w systemie B:

7.7. Numeracja dostępu do sieci teleinformatycznych.

7.7.1. Ustala się format numeru dostępu:

7.7.2. Określa się schemat wybierania numeru dostępu:

7.8. Numeracja dostępu do sieci operatorów świadczących usługi połączeń międzystrefowych.

7.8.1. Ustala się format numeru dostępu:

7.8.2. Określa się schemat wybierania numeru krajowego:

7.9. Numeracja dostępu do usług sieci inteligentnych

7.9.1. Ustala się format numeru:

7.9.2. Określa się schemat wybierania numeru NDIN:

8.1. Likwidacja TON może być realizowana tylko wtedy, gdy cały obszar TON zostanie zintegrowany z obszarem właściwej SN, a TNK przyporządkowany TON zostanie zmieniony na WSN przydzielony danej SN.

8.2. Zmiany numeracji strefowej powinny być dokonywane jedynie w niezbędnych przypadkach.

8.3. Zmiany numeracji zaleca się przeprowadzać w sposób systemowy albo regularny.

8.3.1. Zmiana systemowa polega na zmianie długości numeru tylko przez dodanie do numeru istniejącego (przed tym numerem) jednej, dwóch lub trzech cyfr bez zmiany cyfr istniejących, np. PQMCDU na SPQMCDU.

8.3.2. Zmiana regularna polega na zmianie numeru strefowego bez zmiany długości numeru z zachowaniem jak największej liczby ostatnich cyfr numeru, np. S1PQMCDU na S2PQMCDU.

8.4. W uzasadnionych przypadkach dopuszcza się wprowadzanie zmian niesystemowych numeracji strefowej niespełniających warunków podanych w pkt 8.3.1 oraz 8.3.2.

8.5. W celu dostosowania niektórych obszarów SN do podziału terytorialnego państwa obszary SN mogą ulegać zmianom; dopuszcza się, w SM na obszarach powiatów podzielonych granicami stref numeracyjnych, przyznawanie, na wniosek operatora, zakresu numeracji ustalonego dla innej strefy numeracyjnej występującej w tym powiecie, ze szczególnym uwzględnieniem przebiegu granic województw.

8.6. Przed wprowadzaniem zmian numeracji należy pisemnie powiadomić abonentów, których zmiana ta dotyczy, o zmianie numeru co najmniej 3 miesiące przed planowanym terminem wprowadzenia zmiany.

8.7. Przy wprowadzaniu zmian WSN należy zapewnić co najmniej dwukrotne nadanie komunikatów w ogólnokrajowych środkach przekazu: na 14 dni przed planowanym terminem zmiany oraz w dniu jej wprowadzenia.

8.8. W przypadku wybrania przez abonenta numeru, który uległ zmianie, połączenie telefoniczne powinno być kierowane do urządzeń automatycznych, zwanych dalej "SAIS", nadających informacje słowne o zmianie numerów.

8.9. Informacje słowne o zmianach numeracji powinny być nadawane przez okres co najmniej 12 miesięcy:

8.10. Połączenia z urządzeniami SAIS powinny być bezpłatne.

9. Kierowanie ruchu telefonicznego do organów ustawowo powołanych do niesienia pomocy

9.1. Operator sieci telekomunikacyjnej użytku publicznego jest obowiązany zapewnić obsługę połączeń z numerami AUS jednostek i organów powołanych do niesienia pomocy w taki sposób, aby połączenie zostało skierowane do jednostek i organów obsługujących obszar, z którego połączenie zostało zainicjowane.

10.1. Ruch telefoniczny międzystrefowy w stacjonarnej, telefonicznej sieci użytku publicznego, ruch międzysieciowy pomiędzy tą siecią a innymi telefonicznymi sieciami o zasięgu ogólnokrajowym, którym przyznano WST, a także między takimi sieciami powinien być kierowany poprzez centrale spełniające funkcje ACMS lub w technicznie uzasadnionych przypadkach poprzez centrale CMT.

10.2. Ruch międzysieciowy pomiędzy stacjonarną, telefoniczną siecią użytku publicznego danej SN a inną niż wymieniona w pkt 10.1 siecią telekomunikacyjną może być kierowany bez pośrednictwa ACMS, o ile ta sieć jest zlokalizowana na obszarze tej SN i nie przekracza jej granic.